ای کاش ... !
ای کاش ... قسمتی از گذشته قابل ٍ پاک شدن بود !
تنها خانه ای کوچک در جوار باغ همسایه مارا بس است... حالا که فهمیدی چه میخواهم آیا به باغ همسایه سری میزنی؟ تا من از روزنه ای کوچک بودنت را ببینم و نبودنت را های های بگریم... تو که بی رحم ترین قلب دنیا را داشتی با من سراپا محبت چکار؟ حالا که بهتر می نگرم نه باغ همسایه هست و نه تو نه روزنه ای که مرا به تو برساند. تنها من هستم و ویرانه ای در جوار باغی متروک...و اینبار بی حضور بودنت نبودنت را غمگین تر از بوتیماری در کنج قفس می سرایم و با لحنی نه از سر گلایه که از سر تنهایی آرام آرام می گویم: تو که بیرحم ترین قلب دنیا را داشتی با من سراپا محبت چکار؟ (نوشتهء دوست عزیزم بهاره) این نوشتهء پایینی از خودمه خواب دیدم، فاجعه ایست در دستانم،تا مرز فاحشگی... خواب دیدم، خواب نبود،چشمان حیزِ، شوم نوشتِ روزگارم... خواب دیدم، مرگ میفروخت دخترک همیشه گریانم... خواب دیدم،جامی بود که عشق را به هوسی میباخت و دوست را به نفسی... خواب دیدم، اشک بود نمیبارید،چشم بود نمیخوابید و دخترکِ مرگ فروش را... خواب دیدم، همه چی خواب بود و فقط خیانت بیدار... خواب دیدم، رویا ارزانیست به بند موی چهارپایان... خواب دیدم، ابلیس را که پیروزی میسرود و خدای را در غل و زنجیر... خواب دیدم،رفته بود همهء آنچه آرزویم بود به باد... خواب دیدم، آب نداشت و جا،ماهی قرمزِ بی کسیهام... خواب دیدم،تنّفر بود از آنچه میدیدم و تلنگر بود از آنچه میشنیدم... حرفهاشو از یاد ببرم،بگم اگه بازم بیاد من دیگه دوستش ندارم بانوی دیروز... پیکها یکی یکی خالی شدند و مردان مست عشق امروز بی خبر ازینکه دیروز پیالهء دیگری نوشیده بودند... و بانوی دیروز...شاید دارد پیالهء خالی را میشوید... روز کمرنگتر از قبل... حالا دیگر محو شده... اما هنوز جای احساسش روی دیوار روبرو باقیست... درمانده ام از بادی که بی هوا میوزد... زمزمه میکنم من زنده ام؛امّا...کسی نمیشنود... امّا چه بی صدا... ((من در این خانه چو بیگانه غریبم، به خدا گمراهم و پاک در فریبم)) دوباره غم،دوباره مرتیکهء زن دوباره همّ،دوباره پوشیدم کفن دوباره زن،دوباره قصّۀ کهن دوباره غم،دوباره من دوباره زن،دوباره تکرار و عدم دوباره مرتیکۀ زن دوباره پوشیدم کفن دوباره رنگ غم به من دوباره ننگ زن به تن دوباره مرده بی کفن دوباره فاحشه یه زن دوباره غیرت،منِ من دوباره مرد و حرف زن دوباره پاره های تن دوباره تهمت به یه زن... زنان میگذارند و مردان میخورند و میروند... اینچنین که باران تهمت به تن زن میخورد من مرده ام... اینچنین که مردانِ زن به مردانگی مینازند،من مرده ام... اینچنین که تازیانه میخورد زن،من مرده ام... اینچنین که تمام میشود حرف مرد در زن،من مرده ام... و تمام میشود هرچی مرد و مردِ زن...من مرده ام... نامرد واژه ای زیبا برای نام مردِ زن...و من یه زن ((تنم لگد مال نگاه هرزه گیها نمیشه،این یه عزمِ جزمِ...))
.jpg)
ادامه مطلب
| Design By : Night Skin |
Authors
LinkDump
